امیر مهدی زاده و مدال المپیک

یک خاطره:

مهدی زاده: من از سال 1379 کاراته را در باشگاه انقلاب قم و تحت نظر استاد دباغیان آغاز کردم و وی از همان سالها تفکر قهرمانی را در ذهن من پرورش داد و من با تمرینات حرفه ای وی اصول فنی را یاد گرفتم.

دباغیان در سال 1385 که از تیم ملی استعفا کرد، شاگردانشان را در باشگاه انقلاب قم جمع کرد و به ما گفت: «حالا که از تیم ملی جدا شدم قصد دارم در رده باشگاهی قهرمان به تیم ملی معرفی کنم و اگر حاضرید به تیم ملی برسید باید از فردا موهای خود را با ماشین شماره چهار بزنید» و من از سال 1384 تا پایان مسابقات جهانی موهای خود را با شماره چهار می زدم و در طی این شش سال حتی جلوی آیینه هم نرفتم و هر روز سعی کردم نکته جدیدی از استاد دباغیان یاد بگیرم.

حتی از ما خواست تا با دست چپ بنویسیم که با تمرین زیاد من الان با دست چپم مانند دست راست می نویسم و همین موضوع و استفاده از دست چپ باعث شد تا قدرت بیشتری نسبت به حریفانم داشته باشم.

دباغیان ما را هر سه شنبه به جمکران می برد و من بعدها در طی مسیر متوجه شدم این کار برای این بود که کسی که می خواهد قهرمان جهان شود نباید از خط زندگی خارج شود و علاوه بر بعد آمادگی جسمانی از بعد معنوی هم باید به سطح یک قهرمان برسد.

شهرام هروی قبل از اینکه سرمربی تیم ملی باشد، برادر بزرگتر ما بود و همین موضوع باعث شد جو خوبی در اردوهای تیم ملی حاکم باشد.به نظر من متحدترین تیم تاریخ کاراته ایران راهی میدان جهانی شد و تمام رکوردها را هم که شکستیم.